Różni to mormi złocistego od swego borneańskiego krewniaka, bardziej prawdopodobnie uzależnionego od lasów. Zwierzę wydaje się prowadzić tryb życia bardziej naziemny niż sympatryczne z nim kotowate pantera mglista, pantera sundajska czy lamparcik marmurkowy.
Kotowate są hiperdrapieżnikami, ograniczającymi się w zasadzie do pokarmów mięsnych. Dotyczy to również mormi złocistego. Na Półwyspie Malajskim w jadłospisie zwierzęcia odnotowano lutunga ciemnego, myszowate, jeżozwierzowate, kanczyle, mundżaki, niekiedy małe ssaki drapieżne, ptaki, zwłaszcza kuraki, węże i jaszczurki. Opisywano także zabijanie przez niego kóz, owiec, a nawet cieląt wołów. Masa zdobyczy zwykle wynosi mniej od 2 kg. Odnośnie polowania występują wyłącznie informacje anegdotyczne (to i tak więcej niż w przypadku mormi borneańskiego, o którego odżywianiu nie wiadomo kompletnie nic), wedle których poluje on głównie na ziemi pomimo dobrej umiejętności wspinaczki.