Dzięki systematycznemu powracaniu do przedmiotu medytacji po każdej utracie koncentracji, medytujący stopniowo osiąga stan, w którym przeszkody w uzyskaniu koncentracji zostają przełamane, a umysł zostaje opanowany przez ukierunkowaną i trwałą uwagę (vicara i vitakka), uczucie ekstazy (piti), energię (viriya) i spokój (upekkha). W dalszej koncentracji medytujący doświadcza pełnego oderwania od zwykłej świadomości, nazywanego jhana (w innej tradycji buddyjskiej i hinduskiej – samadhi), w którym ustaje standardowa percepcja i myślenie. W pierwszym etapie jhany medytujący pozostaje całkowicie skupiony na jednym przedmiocie, do tego stopnia, że umysł wydaje się całkowicie stopiony z przedmiotem, czemu towarzyszy niezwykłe poczucie szczęścia i uniesienia. Łącznie istnieje osiem stadiów jhany, a każdy z nich charakteryzuje się coraz silniejszym stanem skupienia. Kiedy skutki osiągnięcia jhany znikną, elementy niezdrowe mogą ponownie opanować umysł medytującego.
Druga metoda – uwaga czynna W tej metodzie należy nastawić się na osiągnięcie pełnej świadomości wszelkich treści umysłu. Medytujący przyjmuje postawę „neutralnego świadka” aktów świadomości. We wstępnej fazie metoda ta polega na odnotowaniu każdego doznania i zjawiska psychicznego tak, jakby zachodziło po raz pierwszy, nadając każdemu przedmiotowi równą wartość.