Carlmar znana była przede wszystkim z kina popularnego, na przykład pierwszego norweskiego filmu noir pod tytułem Śmierć jest pieszczotą (1949) oraz Krnąbrnego dziewczęcia (1959) z udziałem Liv Ullmann.
Przełom modernistyczny (1959–1981) mały|Liv Ullmann, czołowa norweska aktorka filmowa Za pierwszy norweski film modernistyczny uchodzi Polowanie (1959) Erika Løchena, poświęcone rywalizacji dwóch mężczyzn o kobietę podczas polowania na kuropatwy. W Polowaniu zastosowana została skomplikowana narracja – film rozpoczyna się od sceny finałowej, obfitując w retrospekcje oraz komentarze postaci, nade wszystko zaś jest skonstruowany z zastosowaniem Brechtowskiego efektu obcości. Polowanie zostało zaprezentowane w konkursie głównym na 13. MFF w Cannes, dyskusja nad nim została zmarginalizowana na rzecz Przygody Antonioniego i Słodkiego życia Felliniego. Jednakże film ten jest uznawany w Norwegii za najważniejsze arcydzieło tamtejszej kinematografii. Inny wyrafinowany formalnie film Løchena, Protest (1972), nabiera do tego stopnia charakteru autorefleksyjnego, że splata ze sobą jednocześnie trzy płaszczyzny narracyjne. Bezpośrednia inspiracja kinem francuskiej Nowej Fali uwidaczniała się natomiast w filmach Liv (1967) i Wyjście (1970) Påla Lokkeberga, stylizowanych na filmy Jeana-Luca Godarda.