Nie daje się także przekonać świadectwu Lizety. Zrozpaczona Lucylla wysyła Lizetę, by przekazał Damisowi, że ona go nie nienawidzi, a właściwie to go kocha i to gorąco. Zjawia się jednak Damis i dochodzi do kolejnej kłótni.
Akt V Słudzy są w rozpaczy. Są świadomi, że to z powodu ich nieudolnego działania i państwo nie potrafią się porozumieć. Lucylla oskarża Lizetę o to, że znalazła się w obecnej sytuacjiː to ona zachwalała jej wolność, podpowiadała jej jak uniknąć małżeństwa z Damisem, tymczasem nie ma nic lepszego niż małżeństwo, szczególnie z tak kochanym mężczyzną jak Damis, w ten sposób odkrywa, że kocha Damisa. Niue ma jednak zamiaru mu o tym powiedzieć, dopóki się nie dowie od niego, że on ją kocha. Tymczasem Lucylla sprzeciwia się małżeństwu siostry. Przedkłada ojcu, że została zignorowana, że skoro chciano połączyć Damisa z kim innym, należało dać jej kilka dni na oswojenie się ze stratą. Orgon dochodzi do wniosku, że córka chyba oszalała. Próbuje skłonić córki, by się pogodziły. Fenicja zapewnia, że nawet teraz może oddać Damisa siostrze, przeciw czemu Lucylla protestuje, może też pogodzić się z nią tyle razy ile tylko ojciec zechce. Lucylla kapituluje. Orgon powiadamia Damisa, że ostatnia przeszkoda do zwarcia małżeństwa upadła. Fenicja ze śmiechem łączy dłonie obojga zakochanych.