Pomimo błędnego przypisania, argument małpy z maszyną do pisania jest obecnie często przytaczany w sporach dotyczących ewolucji. Przykładowo , jako chrześcijański apologeta, twierdzi, że nawet, gdyby małpa przypadkowo napisała tekst identyczny z oryginalnym tekstem Hamleta, to i tak nie powiodłoby jej się stworzenie nowego Hamleta. Zabrakłoby jej bowiem intencji do komunikacji towarzyszącej procesowi tworzenia dzieła. Zdaniem Powella takie stwierdzenie prowadzi bezpośrednio do wniosku, że sama natura — bez udziału Boga — nie byłaby w stanie wykształcić informacji zawartej w DNA. Powszechniejszy pogląd reprezentuje John MacArthur, który twierdzi, że genetyczne mutacje potrzebne do uzyskania tasiemca z ameby są równie mało prawdopodobne, co napisanie przez małpę monologów Hamleta, a co za tym idzie — argumenty przeciwko ewolucji całego życia są niemożliwe do przezwyciężenia.
thumb|upright|left|Richard Dawkins Ewolucjonista Richard Dawkins posłużył się koncepcją piszących małp w swojej książce z 1986 roku „Ślepy zegarmistrz” by zademonstrować możliwości doboru naturalnego w zakresie tworzenia złożonych form biologicznych poprzez losowe mutacje.