Planowanie thumb|Mapa pokazująca postęp kampanii o Borneo Plany ataków aliantów były prowadzone pod kryptonimem operacja Oboe. Inwazja na Borneo była drugim etapem operacji Montclair, której celem było zniszczenie imperialnych sił japońskich i ponowne zajęcie Holenderskich Indii Wschodniej, Borneo oraz południowych Filipin. Szczególnie Borneo było wówczas uważane za strategicznie ważne z powodu jego zasobów naturalnych; ropy i kauczuku. Uważano również, że Tarakan oferuje dogodnie położoną, wysuniętą bazę lotniczą, której można użyć w celu wspierania przyszłych operacji w regionie, podczas gdy Zatoka Brunei miała służyć jako baza morska. Planowanie operacji rozpoczęło się pod koniec 1944 i na początku 1945 roku w kwaterze głównej gen. Douglasa MacArthura w rejonie południowo-zachodniego Pacyfiku. W wyniku pełnego zaangażowania sił amerykańskich w odzyskanie Filipin, zadanie odbicia Borneo zostało przydzielone głównie Australijczykom. W tym czasie australijski I Korpus, główna siła uderzeniowa Australian Army, nie brał udziału w walkach od ponad roku.