Astolda, natomiast w 1809 roku w Wilnie, ale już w Drukarni Diecezjalnej, wydaje Mostowska Zabawki w spoczynku po trudach, które pomieściły pięć powieści o tytułach: Pokuta (tłumaczenie utworu La Faire pénitente de Genlis); Historia filozoficzna Adyla; Sen wróżbitny (tłumaczony z francuskiego); Miłość i Psyche (translacja bajki Apulejusza); Lewita z Efraim (trawestacja dramatu Napoleona Lemerciere’a)Monika Urbańska, Anna Mostowska – prekursorka romantyzmu, [w:] Moje rozrywki. powieści, pod red. Jarosława Ławskiego, Białystok 2022, s. 20..
13 września 1805 roku, Mostowska świadoma, że jej powieści sprzedają się dobrze i szybko, zachęca wydawcę, by śmiało drukował do dwóch tysięcy egzemplarzy „[…] bo nawet każdy ekonom, każdy czytać umiejący człowiek na wsi kupi”Monika Urbańska, Anna Mostowska. Powieści, listy, Łódź 2014, s. 553-554.. Wypowiedź ta rzuca światło na tendencje czytelnicze owych czasów: nakład dwóch tysięcy egzemplarzy nie jest mały, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę, że nazwisko Anny Mostowskiej jest na rynku wydawniczym nowością, ponadto nie wyklucza dodruków i poświadcza duże zainteresowanie „czytelnic”, do których Mostowska swe powieści adresuje.