Kobietom, czytelnicom, dedykuje swe „zabawki” chociażby we Wstępie do Pokuty, w Amorze i Psyche oraz w Astoldzie.
Mimo wysiłków autorki, współpraca z Zawadzkim nie idzie w planowanym przez nią kierunku. Wiosną 1807 roku, zdenerwowana, upomina go ponownie, aby oddał jej należny na mocy umowy procent, na który czeka już półtora roku i zaznacza, że należą się jej także odsetki, jakie pieniądze te mogłyby wypracować. Po raz ostatni prosi, ostrzegając tym razem, że będzie zmuszona odwoałać się do rygorów prawa. Można przypuszczać, że zakończenie korespondencji z wileńskim drukarzem, jak również całej współpracy – Mostowska już nic u niego nie wydała – ma związek właśnie z tym konfliktem. Zapewne ze względu na konflikt z Zawadzkim o finanse, ostatnie z zachowanych przedsięwzięć Mostowskiej, tom powieści pt. Zabawki w spoczynku po trudach, zostały wydane, jak była mowa, w 1809 roku w Drukarni DiecezjalnejMonika Urbańska, Anna Mostowska – prekursorka romantyzmu, [w:] Moje rozrywki. powieści, pod red. Jarosława Ławskiego, Białystok 2022, s. 25-26..
Śmierć i pogrzeb
Mostowska zmarła 4 grudnia 1813 roku w Zasławiu. Jej pogrzeb obył się tamże 16 stycznia 1814 rokuMonika Urbańska, Anna Mostowska – prekursorka romantyzmu, [w:] Moje rozrywki. powieści, pod red. Jarosława Ławskiego, Białystok 2022, s.