W 1905 powstał projekt wprowadzenia na linii przewozów pasażerskich. Przede wszystkim istniała potrzeba dowozu ludzi do kościoła w niedziele i święta. Poproszono Królewską Dyrekcję Generalną o zezwolenie na przewóz osób lokomotywą elektryczną, która mogła pomieścić około 8-10 osób. Wniosek ten został odrzucony ze względów bezpieczeństwa.
W 1907 spółka Oberlausitzer Braunkohlen-AG przyjęła postać spółki akcyjnej. Prawdopodobnie w latach 1918-1923 przebieg torowiska pomiędzy Neudörfel i Kleinsaubernitz zostały przełożone i wyprostowane, zlikwidowało również ostry promień łuku na długości 180 metrów.
Po deelektryfikacji 3 października 1927 pożar w kopalni zabił trzech górników. W rezultacie produkcja została wstrzymana, a wyrobiska kopalni zalane były do 1932. Brykietownię wysadzono 4 września 1938, a kominy 26 lutego 1939. Do około 1945 pociągi towarowe nadal docierały do Kleinsaubernitz, jednak już trakcją parową (od 1927). Wkrótce trasę skrócono do Neudörfel. W 1919 w pobliżu Neudörfel zbudowano rampę przeładunkową z kolei wąskotorowej 900 mm celem przeładunku gliny, z której pozyskiwano aluminium. 13 lutego 1920 obiekt został otwarty. Wraz z zamknięciem zakładów OLBA kierownictwo kolei zostało przeniesione do kopalni gliny.