Po roku 1610 intensywność działania nawarskiego trybunału znacznie zmalała. Region Nawarry w niewielkim zakresie dotknięty był imigracją marranów portugalskiego pochodzenia, których podejrzewano o kryptojudaizm. Z uwagi jednak na bliskość francuskich miast Bayonne i Bordeaux, gdzie mieszkały liczne społeczności portugalskich marranów, często była dla nich regionem tranzytowym. Marrani podróżujący przez Nawarrę i kraje biskajskie od czasu do czasu wpadali w ręce inkwizytorów. Autos da fe z udziałem judaizantów miały miejsce w Logroño w latach 1625, 1631, 1634, 1640, 1662, 1664, 1666–1671, 1700, 1713–1715, 1719, 1721, 1724, 1726 i 1747. Ostatnie wyroki śmierci zarządzone przez ten trybunał dotyczyły właśnie portugalskich judaizantów i odbyły się w 1719 (egzekucja in persona) oraz w 1747 (egzekucja symboliczna, in effigie).
Trybunał nawarski został po raz pierwszy zniesiony w grudniu 1808 na podstawie dekretu narzuconego przez Francuzów króla Józefa Bonaparte. Ponownie utworzono go w 1814, ale w 1820 zniesiono go definitywnie.