ludzkość jest głupia.
Konflikty z administracją (np. nieobecności bez urlopu) spowodowały, że w 1916 została zdegradowana do pracy w niepełnym wymiarze godzin. W 1928 została zwolniona z pracy.
W latach 20. i 30. XX w. pracowała i żyła przy Rue de Gergovie, potem przeniosła się na południe Francji do Gif-sur-Yvette, gdzie nauczyła się jazdy samochodem.
Walka społeczna i partyjna o prawa kobiet W 1905 dołączyła do Francuskiej Sekcji Międzynarodówki Robotniczej (SFIO) – francuskiej socjalistycznej partii politycznej, aby walczyć o sprawę kobiet. Rok później została sekretarką feministycznej radykalnej grupy Solidarność Kobiet. Kierowała nią w latach 1906–1912. Chciała zainicjować masowy ruch kobiecy, taki jak w Anglii zbudowała rodzina Pankhurstów, ale nigdy się to nie udało. Swoje feministyczne poglądy prezentowała w broszurach, broszurach, książkach i miesięczniku "La Suffragiste", który ukazywał się nieregularnie od grudnia 1907 do 1914 pod jej redakcją.