W sierpniu 1907 wzięła udział w pierwszej Międzynarodowej Konferencji Kobiet Socjalistycznych w Stuggarcie. Była częścią ośmioosobowej delegacji Paryskiego SFIO. Spośród 58 delegatek z 15 krajów była jedną z 11 głosujących przeciwko słowom Clary Zetkin, że walka o prawo kobiet do głosowania nie jest oddzielna od zmagań klasowych. Podobnie jak Sylvia Pankhurst wierzyła, że walka o demokratyczne prawo kobiet do głosowania jest kluczowa w walce o socjalizm. W czerwcu 1908 Pelletier pojechała do Londynu, aby wziąć udział w Women's Sunday – demonstracji w Hyde Park, marszu i wiecu ok. 0,5 mln sufrażystek, zorganizowanym przez Women’s Social and Political Union.

W 1910 SFIO zgodziło się nielegalnie nominować ją, razem z kilkoma innymi kobietami, na kandydatkę do parlamentu. Udało jej się zdobyć 340 głosów, czyli o 4% więcej niż poprzedni męski kandydat. W 1912 kandydowała do rady miejskiej Paryża.