Wersje P-61A Pierwsza wersja produkowana seryjnie. Pierwszy egzemplarz, P-61A-1-NO, zszedł z linii produkcyjnej w październiku 1943 roku. Samoloty te miały przede wszystkim wzmocnione osłony kabiny dla członków załogi, bowiem okazało się, że mogły one ulegać eksplozji w pewnych sytuacjach. Ponadto zastosowano tańszy stop aluminium do produkcji samolotu. Tylko 37 pierwszych egzemplarzy z 45 wyprodukowanych odmiany P-61A-1 miało grzbietową wieżyczkę z km. Łącznie tylko połowa P-61A miała w ogóle tę wieżyczkę. Przyczyna była dwojaka. Po pierwsze, priorytet w odbiorze wieżyczek miały zakłady produkujące bombowce Boeing B-29 Superfortress, w których również je stosowano. Po drugie, sprawiały one problemy w locie — powodowały drgania. Stąd też często już w jednostkach bojowych albo blokowano wieżyczki w położeniu "do przodu" tak, że mógł strzelać z nich tylko pilot, albo w ogóle ją usuwano. W jej miejsce montowano dodatkowy zbiornik paliwa lub zasłaniano otwór w kadłubie osłoną. Z tego powodu załogę samolotu często ograniczano do 2 osób: pilota i operatora radaru, rezygnując ze strzelca pokładowego. Jeden egzemplarz P-61A-1-NO 42-5496 był testowany przez RAF.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Northrop P-61 Black Widow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.