Ta forma prywatnej niewoli była ograniczona przez Zakon (około 200 niewolników w całym okresie).
Niewolnicy na Malcie byli całkowicie uprzedmiotowieni, zostali zamienieni w przedmioty nadające się do sprzedaży, zgodnie z kodeksem karnym z 1724.
Rządy Zakonu Maltańskiego
W XVIII wieku na Malcie było wiele muzułmańskich niewolnic. Wygląda na to, że nie były one przestraszone swoim statusem niewolnicy, a niektórzy z nich otwarcie kłóciły się lub obrażały Maltanki, w tym własne właścicielki.
Bunty
Bunt w 1531 Dnia 29 czerwca 1531 Zakon był na Malcie zaledwie od miesiąca. Szesnastu niewolników sforsowało mury fortu Saint Angelo, a następnie otworzyło drzwi więzień i zabiło strażników. Po krótkiej walce dwaj przywódcy zbiegów, Cara Saïm i Cara Mustafa zostali zabici, a ich ciała pozostawione na pikach przy wejściu do Grand Harbour na skrawku ziemi znanym od tamtej pory jako Punta delle Forche lub Gallow's Point, gdzie Fort Ricasoli został później zbudowany. Zakon zdecydował o budowie więzienia dla niewolników w 1531. Pamięć o tym wydarzeniu mogła wśród nich pozostać, ponieważ byli szczególnie obserwowani w dniu rocznicy buntu. O tym buncie nie ma wzmianki w archiwach Zakonu, a jego autentyczność jest kwestionowana.