Jest znany tylko z pism Giacomo Bosio.
Bunt 1596 Druga znana rewolta miała miejsce w lutym 1596 i została odkryta dopiero niedawno, ponieważ była prawie całkowicie ukryta w archiwach. Kilku niewolników nagle odmówiło powrotu do swoich więzień w Valletcie i Città Vittoriosa. Udało im się przejąć klucze do bramy Valletty i uciekli, pozostawiając na noc otwartą bramę miasta. Dotarli do terenów wiejskich, gdzie przez kilka dni włóczyli się w poszukiwaniu statku, którym mogliby uciec z wyspy, próbując zebrać niewolników, których spotkali po drodze. Ostatecznie uciekinierzy zostali złapani i skazani.
Ten incydent wywołał gniew Zakonu, nie tylko z powodu naruszenia bezpieczeństwa w więzieniach, ale jeszcze bardziej z powodu nocnego otwarcia bramy miasta. Ten epizod był traumatyczny, ponieważ pokazał podatność wyspy na zorganizowany atak osmański, który był obsesją Rycerzy od czasów Wielkiego Oblężenia w 1565. Również pokazał możliwe problemy z bezpieczeństwem wyspy związane z rosnącą liczbą niewolników mieszkających na wyspie, którzy, biorąc pod uwagę ich potencjalne wsparcie dla napastników, byli „koniem trojańskim” dla Zakonu. Spisek z 1749 roku udowodnił realność tego zagrożenia.