Katarzyny w Petersburgu, ucząc w szkole przyklasztornej oo. dominikanów. Dwa lata później został mianowany na stanowisko profesora i ojca duchownego Akademii Duchownej w Petersburgu.
Wstępując na drogę życia kapłańskiego, obrał sobie jako drogowskaz wolę bożą. Na krótko przed święceniami kapłańskimi pisał do swojej matki: „Nie proszę przeto Pana Boga, aby to lub owo zrządził, ale żeby wszystko to, co zrządzić raczy, miało dla mnie taki urok i powab dlatego tylko, że to jest Wola Jego, żebym pokusy nawet nie miał, co innego pragnąć”.
Działalność charytatywna Jako spowiednik przy kościele św. Katarzyny, za sprawą swojego przyjaciela ks. Konstantego Łubieńskiego, zetknął się Feliński z działalnością charytatywną. Łubieński, z powodu częstych wyjazdów służbowych, powierzył Felińskiemu swoich penitentów, głównie panie ze sfer arystokratycznych, trudniące się działalnością dobroczynną. Wkrótce również na prośbę ks. Łubieńskiego Feliński podjął się tymczasowej opieki nad założonym przez niego zakładem Rodziny Maryi. Zetknąwszy się z wielką nędzą, nie pozostał obojętny na ludzką niedolę – przyjmował kolejne osierocone dzieci do zakładu, choć w zamierzeniu założyciela miały być one tylko tzw. przykrywką do powstającego w konspiracji zgromadzenia klauzurowego.