W noc przed likwidacją getta na Majdanie, 9 listopada 1942, Ida Gliksztejn, uciekła z getta do koleżanki z pracy męża, Reginy Czyżewskiej, która ukrywała już wyprowadzoną 2 tygodnie wcześniej córkę Idy. Kobieta załatwiła sobie i córce katolickie akty urodzenia z danymi urodzonej w podlubelskim Wrotkowie w 1910 Genowefy Krzeszowiec oraz jej córki Teresy (zmarłej w 1942). Znajomy pomógł wyrobić fałszywe kenkarty. Mąż i syn Idy trafili na Majdanek. Aleksander Jehuda został zamordowany w komorze gazowej, a Mojżesz w akcji „Dożynki” rok później.
Dzięki pomocy kolegi z pracy męża, działacza PPR Ryszarda Postowicza, Ida wraz z córką ukrywały się w willi zamieszkałej przez Stefanię Parczewską na podlubelskim Sławinku. Tu doczekały końca wojny.
W kwietniu 1945 wyjechała do Bytomia. Pracowała jako sekretarka w miejscowym Komitecie Żydowskim, później w administracji Technikum Państwowego dla Dorosłych. W kwietniu 1946 wyszła za mąż za Herberta Webera, kierownika wydziału w fabryce włókienniczej. W czerwcu 1948, kilka miesięcy po śmierci drugiego męża, urodziła córkę – Annę Helenę (po wyjeździe do Izraela Anat).