Nawiązała stałą współpracę Centralną Żydowską Komisją Historyczną w Łodzi. Jako korespondentka spisywała relacje Żydów, którzy przeżyli Zagładę. Rozpoczęła też pisanie pamiętnika, przedstawiając życie codzienne Żydów w Lublinie i nazistowski terror oraz własne przeżycia. Pracę skończyła w 1947. Oryginał pamiętnika przechowywany jest w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie.
W 1947 uczestniczyła w zjeździe ocalonych lubelskich Żydów we Wrocławiu.
W 1949 rozpoczęła wieczorowe studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach. W 1951 skończyła Państwowy Wyższy Kurs Nauczycielski w Bytomiu. Mogła odtąd być nauczycielką w szkołach powszechnych. W 1952 ukończyła roczne studia w Państwowym Centralnym Studium Administracji Gospodarczej w Katowicach. W 1954 otrzymała dyplom Centralnego Urzędu Szkolnictwa Zawodowego, dzięki któremu mogła nauczać ekonomii politycznej w szkołach zawodowych. W końcu lat 40. XX w. zaczęła pracować jako nauczycielka w bytomskim technikum. W połowie lat 50. XX w. została asystentką w Katedrze Ekonomii Politycznej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej im. W. Pstrowskiego w Gliwicach.