Jednak ten rywalizujący rząd wkrótce również oczyścił się z komunistów i zawarł porozumienie z Kuomintangiem Czang Kaj-szeka. Po tym, jak ekspedycja północna doprowadziła do nominalnego zjednoczenia kraju pod rządami Czang Kaj-szeka w 1928 roku, niezadowoleni z tego stanu rzeczy militaryści utworzyli koalicję przeciwko niemu. Koalicja ta walczyła z Czang Kaj-szekiem i jego sojusznikami w wojnie na Równinach Centralnych w latach 1929–1930, ostatecznie przegrywając w największym konflikcie Ery militarystów.
W latach 30. XX wieku rozpoczął się proces uprzemysłowienia Chin, ale kraj doświadczał trudności z powodu konfliktów pomiędzy nacjonalistycznym rządem w Nankinie, komunistami, pozostałymi przy życiu militarystami i Cesarstwem Japonii po inwazji wojsk tego kraju na Mandżurię. Wysiłki na rzecz zbudowania jednolitego narodu chińskiego zostały zintensyfikowane podczas II wojny chińsko-japońskiej rozpoczętej w 1937 roku, kiedy incydent na moście Marco Polo wywołał japońską inwazję na pełną skalę. Działania wojenne pomiędzy Kuomintangiem i komunistami częściowo ustały, gdy obie partie na krótko przed wojną z Japończykami utworzyły Drugi Zjednoczony Front, aby oprzeć się zewnętrznej agresji i walczyły razem do rozpadu tego sojuszu w 1941 roku.