U człowieka 90% minisatelitów znajduje się w regionie sub-telomerycznym chromosomów. Sama sekwencja telomerowa człowieka jest tandemowym powtórzeniem TTAGGG TTAGGG TTAGGG TTAGGG...
Markery VNTR Markery VNTR, jako wysoko informatywny polimorfizm długości fragmentów restrykcyjnych, dotyczący tandemowo powtarzalnych jednostek sekwencji nukleotydowych, zostały po raz pierwszy opisane w 1987 r. przez Yusuke Nakamurę. Użyto sondy oligonukleotydowe komplementarne do tandemowo powtarzalnych regionów genu mioglobiny (sekwencje rdzeniowe), pseudogenu zeta-globiny, genu insuliny, genu X wirusa HBV w celu przeszukiwania kosmidowych bibliotek DNA ludzkiego. Wiele ze sklonowanych, wysoko zmiennych sekwencji nie należało do rodziny sekwencji pochodzących z genu mioglobiny. Z ich sekwencji Nakamura wyprowadził nową sekwencję rdzeniową, różną od sekwencji Jeffreysa – GNNGTGGG – i używając oligonukleotydów na niej bazujących oznaczyli ponad 200 nowych loci. W genomie człowieka występuje prawdopodobnie kilka tysięcy loci VNTR, różniących się sekwencjami rdzeniowymi. Niektóre z nich zlokalizowane są w: końcu 5’ genu insuliny, genie mieliny, regionie JH ciężkiego łańcucha immunoglobuliny, końcu 3’ genu h-ras, genie , genie kolagenu typu II i genie apolipoproteiny B.