W 1933 Zdzisław Mierzyński jako prezes łódzkiego koła PZMW stanął przed sądem pod zarzutem z art. 170 kodeksu karnego „za rozpowszechnianie fałszywych wiadomości mogących wywołać niepokój publiczny”. Chodziło o uzgodnione ze starostwem wywieszenie plakatów namawiających do występowania ze związków (gmin) wyznaniowych, w tym z Kościoła katolickiego. Plakat obrazował najazd armii państwa watykańskiego na niepodległe ziemie Polski. Protest zgłosił do władz świeckich biskup łódzki Wincenty Tymieniecki. Plakaty zostały w trybie administracyjnym usunięte. Sąd jednak nie dopatrzył się w tym działaniu znamion przestępstwa i Mierzyński został uwolniony od zarzutów.
Twórczość publicystyczna Był człowiekiem o renesansowych zainteresowaniach i wielostronnie uzdolnionym. Publikował książki z zakresu medycyny, historii, krytyki religii i etyki. Autor wielu artykułów prasowych i jednodniówek. W 1925 r. objął redakcję „Myśli Wolnej” – organu prasowego SWP, w którym zamieszczał także własne artykuły (w tym artykuł pt. Znaczenie ruchu wolnomyślicielskiego dla warstw pracujących, nr 5, 1925).