Okres międzywojenny W 1921 roku w Bełżycach, na ogólną liczbę 3694 mieszkańców, zamieszkiwało 1882 osób wyznania mojżeszowego. 1050 wśród nich zadeklarowało żydowską przynależność narodowąSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 4 : Województwo Lubelskie, Warszawa 1924, s. 60.. Gmina żydowska była w posiadaniu wielkiej synagogi, bet midraszu, mykwy, rzeźni rytualnej. Istniały dwa cmentarze – stary (wyłączony już z użytkowania) oraz nowy, działający od 1825 roku. Oprócz tego funkcjonowało 6 prywatnych domów modlitwy i 8 chederów. W rękach żydowskich pozostawało 35 sklepów i kramów. Żydowscy krawcy, szewcy i szklarze, cieszyli się dużym poważaniem u nieżydowskich mieszczan i chłopów. Wśród nich byli: Wajzbrot (handel materiałami tekstylnymi), Brawer (handel naftą i żelazem), Welwuj (masarz), Ajzentir (stolarz), Graf Manach (sprzedaż tarcicy), Jankiel Zwachowicz (blacharz), Mostek Goldsztajn (fotograf), Wolf Kirszt (szklarz), Hana Goldman (skup zboża), Icek Akierman (krawiec), Jakub Kirszt (fryzjer i dentysta). W 1933 roku powstała Spółdzielnia Rolniczo-Handlowa „Ziarno”.