Działał Związek Rzemieślników Żydowskich, w 1929 roku otwarto hebrajską szkołę, należącą do sieci TarbutKsięga Adresowa Polski (wraz z W. M. Gdańskiem): dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa, Warszawa 1929, s. 496.. Funkcjonował Bund oraz organizacja terenowa Komunistycznej Partii Polski, wśród której licznymi członkami byli Żydzi.

W czasie II wojny światowej We wrześniu 1939 roku do miasta wkroczyli Niemcy. Pierwsza masowa egzekucja mieszkańców miasta odbyła się 16 czerwca 1940 roku. Żandarmi niemieccy z Niedrzwicy Dużej rozstrzelali 13 osób, w tym 10 Żydów.

W grudniu 1940 roku, na mocy zarządzenia niemieckiego starosty powiatu lubelskiego, w Bełżycach utworzono getto żydowskie. Jesienią 1942 roku getto w Bełżycach stało się ośrodkiem koncentracji wszystkich Żydów z południowej części powiatu lubelskiego. W efekcie kolejnych przesiedleń liczba mieszkańców getta była najwyższa w marcu 1942 roku, gdy wynosiła 4854 osoby. Wśród Żydów przymusowo osiedlonych w Bełżycach znajdowali się m.in. mieszkańcy Lublina, Krakowa oraz niemieckiego podówczas Szczecina.