13 maja strajk kolejarzy z inicjatywy PPS, który uniemożliwił wojskom rządowym dodarcie do Warszawy podczas przewrotu majowego.
Rządy sanacyjne 1928: trzytygodniowy strajk powszechny 106 tys. włókniarzy łódzkich w październiku. 1930: strajk bezrobotnych - demonstracje pod hasłami „Pracy i chleba”, które często miały burzliwy przebieg (w starciach z policją padali ranni), m.in. marsz Głodnych w Sanoku 6 marca. W początkowym okresie z uwagi na obawę przed utratą pracy nie dochodziło do podejmowania przez robotników masowych akcji strajkowych. 1931: strajk górników Zagłębia Dąbrowskiego i Krakowskiego, podczas którego policja zabiła 5 osób, wiele odniosło rany. Dwa strajki tramwajarzy: w czerwcu i listopadzie. Przez dwa miesiące strajkowali jedwabnicy łódzcy. Nową formą walki stał się strajk okupacyjny, tzw. polski. Jednym z pierwszych był głośny strajk w hucie szkła „Hortensja” w Piotrkowie i w fabryce „Pepege” w Grudziądzu. Na fali protestów przeciwko procesowi brzeskiemu, w sytuacji związanej z kryzysową pauperyzacją i radykalizacją mas chłopskich z połączenia PSL „Wyzwolenie”, Stronnictwa Chłopskiego i PSL „Piasta” powstało antyrządowe Stronnictwo Ludowe, postulujące m.in. realizację korzystnej dla chłopów reformy rolnej.