W tym roku coraz powszechniejsze stały się wystąpienia chłopów, kierowane początkowo przeciw egzekwowaniu długów i zaległych podatków. Wystąpienia te, np. w Lubartowie w województwie lubelskim, spotykały się z przeciwdziałaniem policji. 1932: strajki w kopalniach „Renard”, „Ksawery”, „Klimontów” i „Saturn” (Czerwone Zagłębie), które obok ekonomicznych, miały też często cele polityczne. 16 marca odbył się, proklamowany przez KCZZ, jednodniowy strajk generalny przeciw projektom ustaw pogarszających warunki pracy i ubezpieczenia społeczne. Przez 17 dni ponownie strajkowali robotnicy huty „Hortensja”, a także włókniarze łódzcy. W tym roku zaczęły się upowszechniać tzw. strajki chłopskie, które polegały na zbiorowym bojkocie przez chłopów targów, co spowodowane było pobieraniem od nich nadmiernych opłat na jarmarkach. Tę formę wystąpień, którą kierowało na ogół Stronnictwo Ludowe, zapoczątkowano w powiecie limanowskim. W czerwcu tegoż roku, w czasie obchodów Święta Ludowego, doszło do krwawych zajść w Łapanowie koło Bochni. Wkrótce potem wystąpienia chłopskie ogarnęły powiat leski. Strajki chłopskie miały także miejsce w miejscowościach Kozodrza, Nockowa, a także Jadów w powiecie radzymińskim, gdzie po starciu z policją na targu chłopi tego powiatu strajkowali przez kilka tygodni.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Strajki w II Rzeczypospolitej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.