Wystąpienia chłopskie powtórzyły się jesienią tego roku, a także w roku następnym. Wystąpienia chłopskie objęły 6 powiatów Małopolski, w wyniku czego zginęło kilkudziesięciu chłopów, a setki odniosło rany. 1933: akcje strajkowe pracowników zakładów użyteczności publicznej, strajk okupacyjny w warszawskiej fabryce radiotechnicznej „Dzwonkowa”, w którym brutalnie interweniowała policja; a także połączony z głodówką strajk okupacyjny w kopalniach „Mortimer” i „Klimontów”. Największe znaczenie miał strajk powszechny włókniarzy okręgu łódzkiego, w czasie którego padli zabici robotnicy. Strajki okupacyjne miały miejsce w kopalniach „Kazimierz”, „Juliusz”, „Jakub”, fabrykach „Perkun” w Warszawie i „Metalurgia” w Częstochowie, zakładach włókienniczych „Lenko” w Bielsku-Białej. Poza postulatami o charakterze ekonomicznym (wzrost płac, zniesienie kryzysowego ustawodawstwa pracy), pojawiały się również postulaty o charakterze politycznym, np. kierowane przeciwko konstytucji kwietniowej. 1934: ponieważ od końca 1933 r. powoli rosła produkcja i zwiększało się zatrudnienie, w roku 1934 strajkowało 369 tys. robotników, a w roku następnym 450 tys.