więźniów politycznych zmniejszono wymiar kary. Ponadto znacznemu ograniczeniu uległa działalność obozu w Berezie Kartuskiej. 1936: w efekcie wymienionych wyżej czynników, fala strajków i akcji protestacyjnych rozpoczęta w tym roku osiągnęła rozmiary nienotowane w całym dwudziestoleciu międzywojennym. W styczniu podjęło akcję strajkową 15 tys. pracowników monopoli państwowych. Wkrótce potem zastrajkowało 12 tys. pracowników miejskich w Warszawie, do akcji przyłączyli się robotnicy z innych zakładów stolicy. W lutym zastrajkowali górnicy Zagłębia i Śląska, zaś w marcu 130 tys. włókniarzy łódzkich. Strajki te przynosiły z reguły sukcesy. Po brutalnym usunięciu przez policję robotnic okupujących krakowską fabrykę „Semperit”, 23 marca proklamowano w mieście strajk protestacyjny, zakończony demonstracją uliczną, w trakcie której policja otworzyła ogień i zginęło 9 osób. Tego dnia w Częstochowie padł w demonstracji ulicznej bezrobotny. Po pogrzebie zamordowanych, połączonym ze strajkiem powszechnym w Krakowie, 2 kwietnia ogłoszono jednogodzinny strajk protestacyjny w całym kraju. Niecałe dwa tygodnie później policja zaatakowała kilkutysięczną demonstrację bezrobotnych we Lwowie.