przykładowo w podróż do Ameryki zabrał ze sobą 42 przyrządy badawcze. Jednocześnie nie wahał się bezpośrednio badać otoczenie przy pomocy własnego ciała, niejednokrotnie w sposób zagrażający zdrowiu: świadczą o tym przypadki badania mocy wyładowań węgorzy elektrycznych na własnym ciele czy zapisy badacza nt. smaku wody poszczególnych dopływów rzeki Orinoko.
Badacz dokonań Humboldta, Andrzej Bednarczyk, charakteryzuje jego styl badawczy, zwracając uwagę na wyróżniającą go zdolność do przedstawiania wiedzy w sposób oczarowujący odbiorcę:
Humboldt poszedł w swych dociekaniach drogą badań doświadczalnych i wnikliwych wieloletnich obserwacji, dzięki czemu na kilku polach (geologia, astronomia, zoologia, botanika i mineralogia) zdobył znakomite wyniki. Poza tym jest on twórcą nauki o krajobrazie, klimatologii, oceanografii i geografii roślin. Interesował się również i zajmował naukami takimi jak etnografia i językoznawstwo. Jest uznawany za ostatniego człowieka, który ogarniał umysłem cały stan ówczesnej wiedzy przyrodniczej. Wywarł duży wpływ na poglądy Charlesa Darwina, który swoją książkę komponował pod względem stylistycznym w wyraźnej inspiracji dziennikami Humboldta.