w geście zwycięstwa unosi wysoko pochodnię, którą zranił olbrzyma. Wzniosłości scenie dodaje czerwony kolor sztandaru, pod którym stoi król. Sam okręt namalowany jest z pozoru realistycznie, jednak baśniowości scenie nadają nimfy i latające ryby, znajdujące się pod dziobem. Nereidy prowadzą statek trzymając w dłoniach świetliste gwiazdy i pomagając załodze wydostać się z wyspy. Na jednej z flag znajduje się niewyraźny rysunek konia trojańskiego – odnoszący się do uczestnictwa Ulissesa w wojnie trojańskiej. W tle za statkiem króla Itaki znajduje się jaskinia, z której uciekli ludzie. Ponad jamą namalowany jest Polifem, jego niewyraźna sylwetka zlewa się z chmurami. Jedną ręką olbrzym trzyma się za okaleczone oko, w drugiej przygotowuje się do rzucenia wielkim głazem w uciekające okręty. Po prawej stronie obrazu znajduje się drugi statek, przyćmiony przez jasną plamę słońca, skupiającą uwagę widza. W słońcu Turner zarysował kontury koni zaprzęgniętych do rydwanu boga Apolla, utożsamianego z Heliosem, bogiem słońca.