Przedstawiciele organizacji (Józef Kapłan, Szmuel Bresław) zostali wówczas włączeni w prace Oneg Szabat.
W archiwum zachowały się utwory kilku znanych literatów, niebędących jednak stałymi współpracownikami Oneg Szabat (tworzyli oni zarówno w jidysz i po hebrajsku, jak też po polsku). Byli to w szczególności: Szlomo Gilbert, Icchak Kacenelson, Josef Kirman, Kalman Lis i Władysław Szlengel. W zasobach archiwum znalazły się także materiały sporządzone przez Janusza Korczaka.
Obszary zainteresowania i narzędzia badawcze Pierwszy okres działalności Oneg Szabat było pierwotnie pomyślane jako centrum dokumentacji, ośrodek gromadzenia materiałów dających wszechstronny obraz życia Żydów pod niemiecką okupacją. W tym celu współpracownicy archiwum zbierali dokumenty urzędowe, akta rozmaitych instytucji społecznych działających w warszawskim getcie (ŻSS, komitetów domowych, „Centosu”), prasę, biuletyny, utwory literackie oraz obwieszczenia i plakaty rozlepiane przez Judenrat bądź władze niemieckie. Oneg Szabat gromadziło także grafikę i obrazy, fotografie, kartki żywnościowe, afisze teatralne, zaproszenia na koncerty, czytanki z sierocińców, a nawet bilety tramwajowe, papierki po cukierkach, czy karty dań z restauracji. Chętnie przyjmowano dzienniki, pamiętniki oraz prywatną korespondencję (nie wyłączając kartek pocztowych).