Walka o prawa polityczne kobiet była walką o pacyfizm.

W latach 1914–1919 Augspurg pisała do organu Federacji na rzecz Praw Kobiet, czasopisma „Bundesmitteilungen”, na łamach którego nawoływała do natychmiastowego zakończenia wojny. W latach 1919–1933 Augspurg odpowiadała za redakcję czasopism „Die Frau im Staat” i „Zeitschrift für Frauenstimmrecht”, choć faktyczną redaktorką naczelną była Heymann. W gazetach ukazywały się teksty pacyfistyczne, demokratyczne i feministyczne. Teksty Heymann i Augspurg podpisywano skrótem AniLid (Anita i Lida). Pseudonim stał się ich znakiem firmowym. Tak też były nazywane przez przyjaciółki podczas spotkań i w korespondencji.

Heymann i Augspurg organizowały nielegalne spotkania kobiet w mieszkaniu w Monachium. Były głównymi organizatorkami Międzynarodowego Kongresu Kobiet, który odbył się osiem miesięcy po rozpoczęciu wojny w Hadze (28 kwietnia–1 maja 1915). Wzięło w nim udział 1100 przedstawicieli z dwunastu różnych krajów. Heymann i Augspurg zorganizowały kongres w odpowiedzi na odwołanie międzynarodowego kongresu kobiet w Berlinie. Uchwały kończące zjazd w Hadze zostały przesłane do rządów państw europejskich, z których 14 było gotowych na przyjęcie delegacji.