Nie udało się wcielić w życie postanowień zjazdu, ale możliwe jest, że stanowiły podstawę 14-punktowego programu Thomasa Woodrowa Wilsona. Na Kongresie Pokoju Kobiet w Hadze zapoczątkowano działalność Internationaler Frauenausschuss für dauernden Frieden (IFDF). Rząd niemiecki próbował ograniczył działalność organizacji. W 1916 została rozwiązana. Heymann i Augspurg musiały się ukrywać, aby uniknąć więzienia. W 1919 IFDF na wniosek Augspurg przemianowano na Internationalen Frauenliga für Frieden und Freiheit (Międzynarodową Ligę Kobiet o Pokój i Wolności, IFFF), która istnieje do dziś. IFFF była pierwszą międzynarodową organizacją, która zaprotestowała przeciwko traktatowi wersalskiemu.
Kiedy w czasie rewolucji socjalistycznej w dniu 8 listopada 1918 w Monachium proklamowano Republikę Bawarską i wprowadzono prawo wyborcze kobiet w Bawarii, była członkinią Tymczasowej Rady Narodowej w Bawarii. Kandydowała (bezskutecznie) do parlamentu Bawarii z listy Niezależnej Partii Socjaldemokratycznej. Była członkinią Bawarskiego Kongresu Robotniczego rad chłopskich i żołnierskich. Współpracowała z Kurtem Eisnerem. Do 1922 zgodnie z ustawodawstwem niemieckie nie mogła wykonywać zawodu prawniczki, ale nowe ustawodawstwo Republiki Weimarskiej dotyczące równości, zgodnie z konstytucją weimarską, umożliwiło jej praktykę.