W parku znajdują się miejsca zapewniające schronienie niektórym gatunkom zwierząt, z czego najliczniejszą grupą są ptaki, w znaczącej większości gatunki leśne. Gniazdują tutaj takie gatunki, jak: kos, kwiczoł, sójka czy świstunka, a w dziuplach i budkach dla ptaków gnieżdżą się szpaki, kowaliki oraz kilka gatunków sikor. Z innych zwierząt w parku T. Kościuszki można spotkać m.in.: wiewiórki, jeże, krety oraz płazy (m.in. żabę trawną i ropuchę szarą).
Historia lewo|mały|Wieża Bismarcka na Wzgórzu Beaty, istniejąca w latach 1903–1933
Późniejszy park im. Tadeusza Kościuszki powstał na obszarze podmiejskiego lasku zwanego Lasem Katowickim, położnego na południe od ówczesnych Katowic. Wytyczono go w 1888 roku, a w latach 1894–1895 obszar ten przekształcono w park Południowy (niem. Südpark).
Park powstał na poprzemysłowych terenach zlikwidowanej kopalni węgla kamiennego „Beate” (z niem. „Beata”), którą w 1801 roku założył Johann Ferdinand Koulhaas, a dochodzącą do niej drogą (późniejsza ulica T. Kościuszki) transportowano węgiel. Po części prace przy zakładaniu ówczesnego parku Południowego polegały na rekultywacji tego terenu – m.in. położony przy samej ulicy w północnej części parku staw powstał w miejscu dawnego zbiornika kopalnianego.