Gatunek Hemicentetes nigriceps naukowo opisał Albert C.L.G. Günther w 1875 roku. Epitet gatunkowy nigriceps stosowany jest także w nazwach innych taksonów, w tym ptaków, i jego etymologię tłumaczy się następująco: nigriceps: łac. niger – czarny, czerń oraz ceps od caput – głowa tu: głowy = „czarnogłowy”. Holotyp pochodził z Madagaskaru. Jako miejsce typowe Günther wskazał Fienerentova (obecnie Fianarantsoa). Gatunek ten przez pewien czas uważano za podgatunek tenrekowca pręgowanego (Hemicentetes semispinosus). Tak też opisują go Marshall i Eisenberg w Mammalians Species w 1996 roku. Jednak kolejne badania potwierdziły jego odrębność, wykryto także potwierdzające ją sympatryczne występowanie obu tenrekowców na tych samych obszarach.
Podgatunków nie wyróżnia się.
Tryb życia Tenrekowiec wyżynny wiedzie naziemne, częściowo podziemne życie. Aktywny jest nocą, dzień zaś spędza w swej samodzielnie wykopanej norze, zwykle płytkiej, z wejściem zatkanym liśćmi. Tenrekowate nie są stałocieplne w tym samym stopniu, co większość ssaków. Temperatura ciała tenrekowca wyżynnego wzrasta późnym popołudniem, największa jest wczesnym wieczorem.