Oceniano, że Izrael będzie mógł go sprzedawać za granicę po cenie 650 000–700 000 dolarów za sztukę. Ponadto produkcja obu konstrukcji miała dać pracę tysiącu nowych pracowników. Co więcej, IAI zobowiązała się dokończyć rozpoczętą w Stanach Zjednoczonych produkcję Jet Commanderów w różnych wersjach: 1121, 1121A i 1121B. Łącznie w Stanach Zjednoczonych i w Izraelu wyprodukowano 150 sztuk tego samolotu.
Jeszcze przed rozpoczęciem produkcji, w 1968 roku, IAI pozyskało Jet Commandera w wersji 1121. W Izraelu funkcjonował pod desygnatem 1122, a od 1969 roku już jako IAI 1123 służył do prac badawczych i lotów testowych. mały|lewo|IAI 1123 Westwind w służbie Australian Customs Service 28 września 1970 roku dokonano oblotu prototypu pierwszej izraelskiej konstrukcji (IAI 1123 Westwind). Jej kadłub został wydłużony o 51 cm, zastosowano mocniejsze silniki turboodrzutowe przedsiębiorstwa General Electric, a także dodano zbiorniki paliwa na końcach skrzydeł (ang. tip tanks). Poza dwoma osobami załogi IAI 1123 mógł pomieścić 10 pasażerów. W samolocie zamontowano dodatkową jednostkę zasilającą Microturbo Saphir III. Do końca 1971 roku maszyna otrzymała certyfikację Federal Aviation Administration i Raszut ha-Teufa ha-Ezrachit (hebr. רשות התעופה האזרחית, dosł. Urząd Lotnictwa Cywilnego, ang. Civil Aviation Authority of Israel, CAAI).