Samolotów w wersji IAI 1123 wyprodukowano w liczbie 36 sztuk. Były one sprzedawane do Kanady, Stanów Zjednoczonych i RFN. Atlantic Aviation Corporation of Wilmington miała wyłączne prawo do dystrybucji tych samolotów w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.
21 lipca 1975 roku odbył się lot testowy nowej wersji samolotu pod nazwą IAI 1124 Westwind. Prace nad nią rozpoczęły się w 1974 roku. Od poprzedniej wersji tę odróżniał nowy silnik turboodrzutowy Garrett TFE731-3-1G. IAI 1124 otrzymał izraelską certyfikację w 1976 roku. Na polecenie US Coast Guard IAI przygotowała wersję samolotu przeznaczoną do zwiadu morskiego. Ostatecznie Amerykanie wybrali francuski samolot Dassault Falcon 20. Konstrukcją zainteresowały się jednak Siły Powietrzne Izraela, które potrzebowały samolotu do patrolowania wybrzeży Izraela, zwiadu morskiego i misji poszukiwawczo-ratunkowych. W 1976 roku ogłoszono rozpoczęcie prac nad taką wersją. Trzy prototypy dla Sił Powietrznych Izraela oznaczano jako IAI 1123N. Ostatecznie do służby wprowadzono je pod koniec 1978 roku jako IAI 1124N Sea Scan/Szachaf. Konstrukcja ta charakteryzowała się zamontowanymi systemami radarów, nawigacji, które umożliwiały prowadzenie zwiadu morskiego, przeprowadzanie operacji antyterrorystycznych, a także zwalczanie jednostek nawodnych oraz podwodnych.