1893), Baghnesi Boczcha (1907) i Ser ew azatutiwn (1910) łączył tematykę małżeństwa z kwestiami społecznymi. Bohaterka Małżonków postanawia zostawić męża, który jej nie kocha. Wątek miłości jako fundamentu szczęśliwego małżeństwa zostaje połączony z krytyką sytuacji, w której mąż jest uprzywilejowany przy rozwodzie, niezależnie od jego okoliczności. Bohaterowie dzieł Sundukiana to często ubodzy ludzie sprzeciwiający się zepsuciu i silne kobiety walczące o swoje prawa w patriarchalnym społeczeństwie. Ostatni dramat, Ktak, Sundukian przygotowywał do druku jeszcze na kilka dni przed śmiercią, został on wydany w 1912 r. Realistyczne, społecznie zaangażowane sztuki Sundukiana porównywane są do twórczości Gogola i Ostrowskiego.
Obok dramatów Gabriel Sundukian pisał również satyryczne artykuły prasowe, które publikował pod pseudonimem „Hennel” (Tragarz).