do upadku kraju; okres VI – porozbiorowy.
Periodyzacja Siemieńskiego Józef Jan Siemieński w okresie przedwojennym wyróżniał (Podział historii ustroju polski na okresy, 1925; Historia ustroju Polski w zarysie, 1925):
okres I – monarchii samowładnej pierwszych Piastów, od połowy X do 1228 r.; okres II – monarchii możnowładczej okresu późniejszych Piastów, od 1228 r. do przywileju „nihil novi” z 1505 r.; okres III – demokracji szlacheckiej, od 1505 do uchwalenia Konstytucji 3 Maja w 1791 r.; okres IV – demokracji nowoczesnej, od uchwalenia Konstytucji 3 Maja do upadku kraju.
Periodyzacja Balzera Oswald Balzer wyróżniał w okresie przedwojennym (Historia ustroju Polski (1933) i dzieła wcześniejsze):
okres wstępny, „przedhistoryczny” okres I – prawa książęcego, od 963 r.; okres II – samorządu społeczności stanowych (communitates), trwający od początku XIII do początku XVI stulecia, tj. do konstytucji nihil novi z 1505 r.; okres III – Rzeczypospolitej szlacheckiej, trwający od początku XVI wieku (konstytucja nihil novi z 1505 r.