Podobną kompozycję Goya zastosował malując Portret Sebastiána Martíneza y Péreza, który siedzi na krześle ustawionym profilem do widza i zwraca ku niemu głowę.
Thérèse Louise ma na sobie typową dla dam z oświeconej burżuazji suknię w stylu empire. Niebieski jedwab o różowych refleksach kontrastuje z żółtym obiciem fotela. Fason sukni jest prosty, pozbawiony ozdobnych falbanek czy koronek. Fałdy trenu upiętego wysoko na plecach są udrapowane wokół podłokietnika fotela i podkreślają piramidalny kontur postaci. Spod sukni wystaje biały kołnierzyk koszuli. Jej młodzieńcza twarz została namalowana z delikatnością, wyróżniają się duże oczy i drobne usta. Na czoło opadają starannie ułożone i niemal symetryczne loki. Ciemne włosy są upięte w wysoki kok, w którym wyróżnia się złoty grzebień w kształcie półksiężyca, podobny do tego z Portretu markizy de Villafranca z 1804 roku.