Marynarze z japońskiego niszczyciela, który przybył na miejsce zdarzenia, zmusili Amerykanów do powrotu na statek. Spędzili na nim blisko 40 dni, do czasu gdy Japończycy nie dokonali prowizorycznych napraw i nie odholowali statku do Szanghaju.
W Szanghaju zdobyczna jednostka przeszła remont, który trwał dwa miesiące. Następnie została przekazana cywilnej administracji żeglugi (Senpaku-un-eikai). Początkowo otrzymała nazwę „Kakko Maru”, którą wkrótce zmieniono jednak na „Kachidoki Maru”. Była największym amerykańskim statkiem zdobytym przez Japończyków w czasie wojny na Pacyfiku.
W latach 1942–1944 „Kachidoki Maru” pełnił służbę konwojową na wodach wokół Wysp Japońskich, Formozy oraz w Azji Południowo-Wschodniej. 16 września 1942 roku podczas rejsu przez Cieśninę Tajwańską zderzył się z niszczycielem , na skutek czego ten ostatni odniósł poważne uszkodzenia. Na początku 1943 roku „Kachidoki Maru” przeszedł modernizację w Kure, podczas której najprawdopodobniej przystosowano go do przewozu wojska oraz wyposażono w artylerię przeciwlotniczą.