11 września, około 100 mil morskich na północny wschód od Wysp Paracelskich, HI-72 połączył się z konwojem MAMO-73, który wypłynął z Manili. Dołączyły doń wtedy trzy kolejne jednostki z ładunkiem: okręt-baza wodnosamolotów „Kagu Maru”, krążownik pomocniczy „Gokoku Maru”, okręt desantowy „Kibitsu Maru”, a ponadto jeden eskortowiec. W skład MAMO-73 wchodziły jeszcze trzy inne okręty eskorty, jednak po połączeniu obu konwojów zawróciły one na Filipiny.
Tego samego dnia HI-72 znalazł się poza zasięgiem japońskich samolotów i wodnosamolotów, które operowały z baz na stałym lądzie.
Bitwa konwojowa na Morzu Południowochińskim Przebieg thumb|USS „Growler”, okręt flagowy amerykańskiego „wilczego stada”, które zaatakowało HI-72 HI-72 wpłynął na Morze Południowochińskie z prędkością 10,5 węzłów. Statki poruszały się w dwóch kolumnach, których zewnętrznych flank strzegły okręty eskorty. Te ostatnie – ze względu na swą niewielką liczbę i konieczność oszczędzania paliwa – nie próbowały aktywnie poszukiwać nieprzyjacielskich okrętów podwodnych, lecz ograniczały się do zapewniania statkom bezpośredniej ochrony.