Formalnie jej portem macierzystym było Tokio.
Statek zbudowano na zamówienie linii żeglugowych Toyo Kisen Kabushiki Kaisha (TKK) z przeznaczeniem do przewozu pasażerów i towarów z Japonii przez porty na Zachodnim Wybrzeżu USA do Ameryki Południowej.
W marcu 1926 roku TKK zostały przejęte przez linie żeglugowe Nippon Yūsen Kaisha (NYK). „Rakuyō Maru” jako ostatnia z jednostek pod flagą TKK odbył rejs z Ameryki Południowej przez San Francisco do Jokohamy. Następnie stał się własnością NYK.
Pod flagą NYK „Rakuyō Maru” nadal odbywał rejsy transoceaniczne, na trasie Hongkong – Wyspy Japońskie – Zachodnie Wybrzeże USA – zachodnie wybrzeże Ameryki Południowej.
Zatopienie Przebieg 4 września 1944 roku, w czasie wojny na Pacyfiku, w porcie w Singapurze na „Rakuyō Maru” zaokrętowano 1318 alianckich jeńców wojennych, w tym 718 Australijczyków, 599 Brytyjczyków i jednego Amerykanina. Wszyscy oni pracowali uprzednio przy budowie Kolei Birmańskiej. Obok jeńców statek przewoził także surowce niezbędne dla japońskiego wysiłku wojennego: ropę naftową, kauczuk, cynę, koprę, złom żelazny, jutę. Ponadto znalazła się na nim pewna liczba tzw. pocieszycielek.