Wielu innych pragnienie i brak powietrza doprowadziły na skraj obłędu.

14 grudnia około godziny 3:00 nad ranem „Ōryoku Maru” wznowił rejs w ramach konwoju MATA-37. Około godziny 8:00 odnalazły go samoloty pokładowe z lotniskowców USS „Hornet” i USS „Hancock”. Przez następnych dziewięć godzin konwój był atakowany przez kolejne fale amerykańskich samolotów. Żadna z bomb nie trafiła bezpośrednio w „Ōryoku Maru”, niemniej statek został wielokrotnie ostrzelany z broni maszynowej i doznał uszkodzeń na skutek bliskich eksplozji. Dziesiątki japońskich pasażerów zginęło lub zostało rannych. Strażnicy rozkazali jeńcom-lekarzom udać się na pokład i udzielić pomocy rannym. Gdy medycy skończyli pracę, zostali pobici przez Japończyków, którzy w ten sposób wyładowali frustrację spowodowaną amerykańskimi atakami.

Wieczorem uszkodzony „Ōryoku Maru” zawinął do Zatoki Subic. W Olongapo zeszli na ląd japońscy pasażerowie, wyładowano też ciała zabitych. Jeńcy pozostali na statku. W międzyczasie japońska załoga usiłowała prowizorycznie naprawić uszkodzenia, a ocalałe jednostki konwoju kontynuowały rejs na własną rękę. Tej nocy w ładowniach doszło do wydarzeń, które Brian MacArthur opisał jako „jeden z najbardziej przerażających incydentów w czasie II wojny światowej”.