Zasada pracy „Aligatory” pracowały najczęściej na niezbyt wielkich i niezbyt głębokich jeziorach, połączonych drobnymi ciekami wodnymi. Jeziora te tworzą zwykle całe kompleksy, a rozdzielane są niskimi, często podmokłymi działami. Na akwenie wodnym „aligator” poruszał się w sposób standardowy, napędzany kołami łopatkowymi. Po zakotwiczeniu lub (częściej) zacumowaniu do odpowiednio grubego drzewa na brzegu jednostka mogła, nawijając linę na bęben zwijarki, ściągać z akwenu całe tafle drewna - była w stanie holować ławicę, liczącą do 60 tys. kłód. Gdy zaszła potrzeba przeniesienia się na sąsiednie jezioro, karczowano wąski pas lasu między obydwoma zbiornikami. Po rozwinięciu całej liny wciągarki jej koniec kotwiczono na przecince lub uwiązywano do grubego pnia, po czym uruchomiano wciągarkę, która zwijając linę przeciągała jednostkę po ziemi. Operację powtarzano, aż „aligator” przepełzł w ten sposób na kolejne jezioro.