Trzecia – i najdłuższa – część filmu nosi tytuł „Wiara”. Ukazuje ona osadzenie Wasyla Stusa w obozie permskim specjalnego reżimu VS-389/36 we wsi Kuczino, w obwodzie permskim do ostatnich dni jego życia. Ta część częściowo przedstawia wydarzenia opisane w książce o tym samym tytule co film, której autorami są autorzy scenariusza filmu. Bohater – Wasyl Stus – opisuje swoje doświadczenie osoby pochodzącej z Donbasu, która pracuje jako nauczyciel języka ukraińskiego w Gorłówce, gdzie doświadcza i obserwuje dyskryminację języka ukraińskiego w Ukraińskiej SRR. Pomimo ciągłej presji i gróźb, motywuje to Stusa do niezaprzestania walki i kontynuacji działań nawet na zesłaniu do obozu. Film przedstawia prawdziwą historię niepokonanego poety, historię miłości i zdrady, godności i podłości człowieka. Jednocześnie dużo uwagi poświęcono w filmie operacji specjalnej KGB, kiedy pułkownik Wira Cholod (postać fikcyjna) próbuje namówić Stusa do napisania listu przyznającego się do własnych błędów. Miało to na celu oczywistą dyskredytację wszystkich działań poety, oraz zapobiegnięcie nominowania go przez Ukraińską diasporę i migrację do pokojowej Nagrodę Nobla w 1985 r. Zwiększyłoby to szanse otrzymania nagrody przez I sekretarza KC KPZR Michaiła Gorbaczowa.