Standardowa wyporność „Kommuny” według pierwotnej specyfikacji wynosiła 2400 ton, a pełna 3100 ton. Długość całkowita wynosiła ok. 96 m, długość między pionami 87,6 m, szerokość 18,57 m i normalne zanurzenie 3,65 m. Pomiędzy dwoma kadłubami jest utworzony swoisty otwarty od dołu dok, o długości ok. 70 m i szerokości 8,57 m. Mogą z niego obecnie operować różnego rodzaju pojazdy podwodne. Dodatkowo nad tą przestrzenią rozciąga się kratownicowa, charakterystyczna suwnica, która pozwala na opuszczanie pojazdów i na wydobywanie spod wody różnego rodzaju dużych obiektów. Rzeczywisty udźwig tego pływającego dźwigu nie jest znany, ale najprawdopodobniej jest w zupełności wystarczający do zabezpieczenia prac podwodnych.
Okręt wyposażony jest w batyskaf Priz, mogący zanurzać się na głębokość ok. 1000 m.
Napęd stanowiły początkowo dwa sześciocylindrowe silniki wysokoprężne zakładów Felser w Rydze o mocy po 600 KM przy 310 obr./min, obracające dwie trzypłatowe śruby. Maksymalna prędkość wynosiła 10,6 węzła, a zasięg 4000 mil morskich. W 1951 roku w Holandii zamieniono silniki na TAM-339 o mocy po 600 KM, napędzające czterołopatowe śruby.