Współcześnie używany system podziału Księgi Mormona na rozdziały i wersy sięga 1879. W jej pierwszym wydaniu bowiem, opublikowanym w 1830, wzmianki o Etemie były częścią rozdziałów pierwszego i czwartego Księgi Etera. Ocenia się, że mówiący o Etemie materiał został spisany 25 i 28 maja 1829.
Rola w tekście Księgi Mormona Informacje na temat Etema zawiera, podobnie jak w przypadku innych Jeredytów, Księga Etera. Jego panowanie przynależy do późnego okresu jeredyckiej historii. Zgodnie z przechowaną na kartach Księgi Mormona genealogią był synem Ahaha oraz ojcem Morona. Starszy George Reynolds w swym opublikowanym w 1891 A Dictionary of the Book of Mormon, Comprising Its Biographical, Geographical and Other Proper Names sugerował, jakoby życie tego władcy należało umieścić w VIII wieku p.n.e.. Zgodnie z jednym z komentarzy wynikająca wprost z tekstu źródłowego sugestia, zgodnie którą mógł być jedynie potomkiem Ahaha, nie zaś bezpośrednio jego synem, może być odrzucona na podstawie analizy porównawczej dwóch zawartych w Księdze Etera genealogii.