We wrześniu 1939 zgłosił się do służby wojskowej, lecz nie został wcielony do żadnej formacji. Wraz z rodziną przeniósł się do Lublina, gdzie pracował początkowo w Lubelskim Syndykacie Rolniczym, a następnie jako sprzedawca w sklepie. Na przełomie 1940 i 1941 dołączył do Armii Krajowej, w ramach której został oddelegowany do pracy w strukturach lubelskiej Delegatury Rządu na Kraj, w której pełnił funkcję kierownika Wydziału Administracji i doradcy Delegata Rządu w Lublinie. W lipcu po zakończeniu walk o Lublin zgodnie z rozkazami ujawnił się wobec wkraczającej do Lublina armii sowieckiej. Został aresztowany przez NKWD i przetrzymywany w obozach na terenie ZSRR, m.in.: w Kijowie, obozie NKWD nr 179 w Diagilewie i obozie jenieckim NKWD w Griazowcu. Do Polski wrócił w listopadzie 1947, został wówczas skierowany do obozu przejściowego w Białej Podlaskiej jako repatriant. W lutym 1948 wraz z rodziną przeprowadził się z Lublina do Gdyni gdzie zamieszkał przy ul. Mikołaja Reja 20 i podjął pracę w Bałtyckiej Służbie Okrętowej, gdzie pracował do 1950. W latach 1950–1951 pracował w charakterze referenta w Dziale Kontroli Jakościowej w Państwowym Przedsiębiorstwie „Polcargo” Oddział w Gdyni.