zostały określone zadania dla Archiwum, do których należało: gromadzenie, inwentaryzacja i przechowywanie akt, posiadających znaczenie dla historii wojskowości polskiej, rejestracja akt wojskowych, znajdujących się w innych archiwach, bibliotekach i u osób prywatnych, wydawanie katalogów akt wojskowych i wydawnictw specjalnych, sprawowanie nadzoru merytorycznego nad registrami wojskowymi i opracowywanie dla nich przepisów i instrukcji, załatwianie kwerend dla władz, urzędów i osób prywatnych, wydawanie uwierzytelnionych odpisów i wyciągów z akt. Jednym z zadań Archiwum Wojskowego było również sprawowanie nadzoru nad działalnością służby archiwalnej w wojsku. Przy dowództwach okręgów generalnych działali referenci archiwalni, a we Lwowie, Przemyślu, Krakowie i Poznaniu istniały zarządy archiwalne. Dyrekcja Archiwum sprawowała nadzór nad siecią archiwów wojskowych oraz opracowywała projekty regulaminów i instrukcji. Mimo kilku reorganizacji wewnętrznych do 1939 r., Archiwum Wojskowe nadal realizowało takie same zadania, jak: gromadzenie, inwentaryzacja, przechowywanie i udostępnianie akt. Jego zasób pod koniec lat 30. liczył 7 tys. mb akt, a także ok. 7 tys. tomów woluminów i około 2 tys. roczników czasopism. W chwili wybuchu wojny obronnej 1939 pracownicy Archiwum przystąpili do ewakuacji materiałów archiwalnych.