Jeszcze przed śmiercią Bazylego Ustrzyckiego, która nastąpiła przed 3 marca 1676 r., Hoszowski, działając jako ihumen Ławrowa, uczestniczył w transakcji dotyczącej 1000 złotych polskich na wyderkaf, zabezpieczonych na wsiach Bilina Wielka i Bilina Mała należących do Ustrzyckiego. Świadczy to o majątkowych powiązaniach monasteru ławrowskiego z Biliną jeszcze przed dokumentem z 1686 r.

Krochmal, wykorzystując akta grodzkie przemyskie przechowywane w Centralnym Państwowym Archiwum Historycznym Ukrainy we Lwowie, odtworzył część następstwa ihumenów Ławrowa. Hoszowski jest poświadczony jako ihumen 21 lutego 1679 r.; 4 maja 1685 r. funkcję tę pełnił Sawatij Myszyna, natomiast 4 lutego 1686 r. Hoszowski ponownie występuje jako ihumen. 29 kwietnia 1687 r. przełożonym był Witalij Baraniecki, a 1 sierpnia 1689 r. – Martynian Winnicki.

W odniesieniu do tego okresu określenie „bazylianin” nie musi oznaczać członka późniejszej scentralizowanej unickiej organizacji zakonnej;